17
24 Temmuz 2026 Yeni Bakış gazetesinde çıkan haberde İPSD’nin de görüşüne yer verdiler. Ayselin Uzun’un haberi:
KURU SOĞAN LÜKS OLDU
LOKANTACI DARA DÜŞTÜ
“Gerekirse soğan yeriz” dönemi geride kaldı; mutfağın temel direği kuru soğan zam konusunda altınla yarışır hale geldi.”
GARİBANLIĞIN SİMGESİ LÜKS OLDU
İşsizlik ve Pahalılıkla Savaş Derneği İzmir Şubesi Başkanı Nesibe Gençer, “Gerekirse soğan ekmek yerim sözündeki soğan artık alınamaz hale gelince ekmek de yetim kaldı. Yer sofrasında kuru fasulyenin yanına konulan soğan da artık yok. Garibanlığın, yoksulluğun sembollerinden biri olan soğan artık lüks haline geldi. Fahiş fiyat artışlarına karşı tek çözüm ise devlet denetimi ve kooperatifleşmedir” şeklinde konuştu. Tarla ve tezgâh arasındaki fiyat uçurumunun önüne geçmek için yetkililere çağrıda bulunan ve kooperatiflerin önemine dikkat çeken Gençer, “Soğan; altın gibi zor bulunan, değerinden hiçbir zaman kaybetmeyen ve herkesin erişemeyeceği bir lüks oldu. Ama tarlada 7 liraya alınan soğan, ne yazık ki denetim eksikliği ve vicdansız işletmelerce tezgâhta şu anda 70 liraya kadar çıkan fiyatlardan satılıyor. Kendi köylüsüne 7 lira fiyat biçenler, dışarıdan 10 liraya ithal ediyor ve tezgâhta 7 kat pahalıya satıyor; bunun adına da ticaret diyorlar. Emeğine düşük fiyat veren bezirganlara inat kendi malını kendi pazarlayan köylülerin çoğalması gerek. Olması gereken, hem üretimde hem de tüketimde kooperatif olarak örgütlenmektir. Aşırı vurgun ve kâr hırsı gütmeyen tüketim kooperatifi, gerçek üreticiden hakkını vererek ürünü alır. Fahiş fiyatlarla satış yapılmayacağı için aradaki fark; asalak tefeci-bezirgân sınıfının kasasına değil, iyice yoksullaştırılmış halkımızın cebine kalır. Ne yazık ki bir avuç vurguncu tefeci-bezirgân sermayesi piyasayı elinde tutuyor” dedi.
(24 Temmuz 2026 Yeni Bakış gazetesi)
Üretici köylü haklı olarak, Tefeci-Bezirgâna kızıyor, kendi kendine satıyor. Halbuki kendi örgütü “Üretim Kooperatifi” olarak örgütlense gübresinden tut, tohumuna kadar kendi kooperatifnden tedarik etse, vurguncudan , dolayısıyla tefecilerin elinden kurtulsa gönül rahatlığıyla yaşayan köylümüz olmaz mı?
Köyden şehire göç de tersine işler.
Üretim,Tüketim Kooperatiflerinde örgütlenmiş, bilimle,teknikle, GDO’suz, sağlıklı, ucuza beslenmek nasıl mümkün olabilir?
Bu güdücü ruhu oluşturan her kesimden insanlarımızı, bu yüce davayı gerçekleştirebilmek ve nihai amacına ulaştırabilmek için insan, hayvan, bitki ve doğa sevgisiyle donatarak bencillikten uzak, toplum için her türlü fedakârlığı seve seve yapabilecek hale getirmek için gerekli çalışmayı şimdiden başlatmakla başarılır.
ÜRETİM VE TÜKETİM
KOOPERATİFLERİ ŞART
Hayat pahalılığını köklerinden kazımak için ikinci bir Kuvayimilliye (Kurtuluş Savaşı) seferberliği gerekmektedir. Bu ekonomik seferberliğimizi bilim ve teknolojinin en son aşamasına dayanan ağır sanayi temeline oturtararak, Ulusal üretim mücadelemizin para maddesini -ne sadakayla ne zorla- ancak UCUZ DEVLET ve BİLİNÇLİ TİCARET yoluyla sağlamak yoluyla olur.
Bu kutsal ekonomik Kuvayimilliye seferberliğimizin güdücü ruhunu, bütün değer yaratan emekçi halkın tamamıyla aşağıdan gelme ve tamamıyla serbest; GİRİŞİM, ÖRGÜTLENME VE DENETİMİNDE bulmak ve bu amaçla bütün organlarda bilfiil üretmenleri çoğunlukta görmek, yarımız olan Kadını ön safta bulmak, Gençliğe sonsuz inanmakla, gerek üreticilerin, gerekse tüketicilerin “Üretim ve Tüketim Kooperatifleri” ile örgütlenerek başarıya ulaşılabilir.
Bugün bilinçli, planlı üretim sıkıntısı var. Boş, adeta nadasa bırakılmış topraklar var. Üretici Kooperatiflerinde örgütlenmiş yoksul Köylülerimizin emeğiyle, boş hazine topraklarını bir avuç hazır yiyicilere, rantçıların insafına bırakmak yerine, ziraat mühendislerinin bilim, teknik desteğiyle bereketli topraklar haline gelir.Gerekirse Toprak ağalarının elindeki fazla toprakları Devletin parasıyla alınıp, hakkaniyetle dağıtılsa Tarım üretimimiz sırf bu haliyle artar.
İPSD GENEL MERKEZİ
