10

GENÇLER İŞ ARARKEN BİLE BORÇLANIYOR
17 Kasım 2025, YENİ BAKIŞ gazetesinde çıkan haberde İPSD’nin görüşüne yer verdiler. Emeklerinize sağlık olsun.
“İş arama ve işe başlama süreçlerinin geldiği noktayı değerlendiren İşsizlik ve Pahalılıkla Savaş Derneği, İzmir Şube Yöneticisi Adnan Gürcan Dalıcı, “Türkiye’de artık sadece iş aramak değil, işbaşı yapmak bile başlı başına bir maliyet kalemi hâline geldi. Gençlerimiz binbir umutla iş kovalamaya çalışırken karşılarına engel üstüne engel çıkıyor. İşverenlerin bitmeyen talepleri, sertifika zorunlulukları, yabancı dil ve mesleki belge istekleri derken daha işe başlamadan 20 bin liradan 100 bin liraya kadar çıkan bir yükün altına giriliyor. Geçici veya kısa süreli işler için bile sayısız formalite isteniyor; tam teşekküllü hastaneden ücretini ödeyerek alınan sağlık raporu bile çoğu genç için neredeyse ‘Deveyi hendekten atlatmak’ kadar zor” dedi.
“İşe Girse de Sorun Bitmiyor’
İstihdam kapısından geçip bir işe girenlerin bile ekonomik olarak güvende olmadığını vurgulayan Dalıcı, “Bütün bu prosedürleri aşan işçilerimiz, ne yazık ki açlık sınırının altında kalan ücretlerle, değeri bilinmeyen bir emekle karşı karşıya kalıyor. Liyakatsiz çalışma koşulları, düşük maaşlar ve işverenlerin tek taraflı hazırladığı, işçiye hak tanımayan sözleşmeler gün geçtikçe yaygınlaşıyor. Sorunun bir başka boyutu ise örgütsüzlük. Sendikalarda örgütlü olmayan işçiler, hak arama mekanizmalarından yoksun bırakılıyor. Mevcut sınıf sendikaları ise bir elin parmağını geçmeyecek kadar az sayıda. Bu koşullar altında işsizlik sadece iş bulamama sorunu değil; iş bulanlar için de yoksulluğu ve güvencesizliği derinleştiren bir kısır döngüye dönüşmüş durumda” sözlerine yer verdi.
İŞSİZLİK ZOR ZANAAT, İŞ BAŞI YAPMAK DAHA DA ZOR!
İş bulmuş insanımız sevinsin mi? Üzülsün mü? Artık iş bulmanın yanı sıra “işbaşı” yapmanın bile maliyeti var. Öylesine, geçici süre olarak dahi çalışılacak işlerde bile, işverenlerin bitmez isteklerinin formalitelerini yerine getirmek adeta “ömür törpüsü”.
Bin bir rica, umutla iş kovalayan gençlerimizin önüne o kadar çok engeller çıkartılıyor ki, saymakla bitmez. Her türlü eğitimden, sınavdan, ehliyet, yabancı dil veya mesleki belge gerektiren sektörlerde 100.000 TL’yi bulan masrafları karşılayıp türlü türlü “Sertifikalar”dan da geçilse, işbaşı için tam teşekküllü hastaneden, ücretini ödeyerek ‘sağlık raporu’ almak, Deveyi Hendekten atlatmaktan daha da zor.
Çalışanlar emeklerinin hakkını tam olarak keşke alsalar…
Her türlü prosedür engelini atlattıktan sonra, işsizliğin bitmesi ile sorunlar bitmiyor. O kadar korkunç, düşük maaşla, açlık sınırının altında bile kalan liyakatlı, tecrübeli işçi olunuyor.
Çünkü çalışan, iş bulabilen işçilerimiz, ekonomik mücadele veren sendikalarda örgütlü değil, var olan sınıf sendikaları da bir elin parmağını geçmez halde!
Buna bir de patronların tek taraflı hazırladığı, işçiye hiç bir hak tanımayan kölelik sözleşmelerini de eklersek, durum daha da vahim oluyor.
İPSD GENEL MERKEZİ