5
GİYİNSEK AÇIZ DOYSAK ÇIPLAĞIZ!
* Yoksulluk Sınırı 86,036 Lira
* Açlık sınırı 26,413 Lira
* Asgari ücret açlık sınırının 4 Bin 309 lira altında
* İki Asgari ücretlinin maaşı ev kirası ile beslenmeye değil doymaya yetiyor.
“TÜİK’e göre Haziran da 52 bin kişi işsiz kaldı. Bir yılda işsiz kalanların sayısı 1,6 milyon, iş aramaktan ümidini kesenlerin sayısı 13 milyon.
* Disk-Ar’ın hesaplarına göre 13,4 milyon işsiz var. Yani neredeyse 3 kişiden biri işsiz.
* 10 kadından biri işsiz.
* 5,1 milyon kişi iş arıyor, ama bulamıyor.
* yüzde 85’i işsizlik ödeneği alamıyor. (Basından)
Emeklilerin hali ise asgari ücretle çalışandan daha kötü. Eğer evi kiraysa tamamen perişanlık. Ömrünün sonbaharında, inşaat bekçiliği işini bulursa, kendini şanslı bulacak haldedir. Son günlerde ‘Huzurevi’ taleplerinde emekliler başı çekiyor.
Bugün memleketimizde en büyük sorun, pahalılıktan ve işsizlikten kurtarmak, en ivedi, en kaçınılmaz hayati bir üretim seferberliği söz konusudur.
İŞSİZLİK ÜMMÜLHABÂİS”TİR. (Hadis)
SAĞIM, SOLUM,ÖNÜM, ARKAM HEP İŞSİZ!
“İşsizlik bütün kötülüklerin anasıdır” hadisini çok iyi bildikleri halde niçin “kötülüklerin anası!” olan işsizlik son bulmuyor?
İşsiz insanlarımız açlık, yokluk, yoksulluk içinde kıvranırken, böbreğini dahi satışa çıkarırken, bunalıma girip intihar ederken İşsizlik neden yok edilemiyor?
Müzminleşmiş kanser illeti gibi “Ne yapalım kaderimizde, alınyazımızda varmış” çekeceğiz oluyor.
Gençlikte işsizlik oranı %35,7’yi geçmiştir. Her 3 gençten biri müzmin işsiz, iş bulabilen de, sefalet ücreti yani asgari ücretle yaşam mücadelesi veriyor. Bu kadar genç nüfusla bereketli topraklarımızda neler yapılmaz ki!
Özellikle gecekondu semtlerinde fabrika gibi toplu İş yerlerinde çalışan sayısı azalmakta, en kötüsü de uyuşturucu batağına saplanmakta, iş uğraşı olarak “Çeteleşmeyi” meslek olarak yapmaktalar.
Ne yazık ki iktidarın eğitim politikasında, Meslek liselerinde “Sanayi, Ziraat, Hayvancılık” gibi üretimde olacak teknik insan yetiştirmek, özendirme gibi çalışması yok. Varsa yoksa “İmam hatip lisesi”.
Diğer bir sorunda “Mülteci/göçmen” adıyla geçiştirilen kaçak, sigortasız, sendikasız çalıştırılan Afrikalı, Afgan, Suriyeli vb. Sorunu da var. İşverenlerin ucuz iş gücü ile, kâr hırsı yüzünden oluşan işsizlerimizde cabası.
Ağır sanayi temelinde, en son teknikle GDO’suz ziraat, hayvancılık üretiminde çalışarak, geçmişte uygulanan “Köy Enstitüleri” modelinde eğitim ve üretimle, böylesine genç nüfusumuzu işsizlikten, aylaklıktan, kötü alışkanlıklardan kurtulması ancak, işsizliğe son vermekle, üretimle olacaktır.
İşsizlik Parababalarının çalışanlara, haklarını isteyen her işçiye karşı kullandığı biricik silahtır da ondan. Hakkını aramak için sendikalı olan işçileri, kanun önünde yasak dahi olsa sendikal faaliyetlerinden dolayı patronlar işçi çıkartabiliyor. Sosyal güvenceli, daha fazla yaşam standardını çok görüyor. Sendikasız işçi nasıl olsa çantada keklik! Yasama, yürütme nasıl olsa patronların elinde, az bir şey kafası çalışan, bu böyle gitmez deyip kazan kaldırana randımansızlık iftirası ile çoğu zamanda tazminatsız işsizler ordusuna katabiliyor.
İşsizlik patronların elinde güçlü, kuvvetli bir saldırı mekanizması olunca tüm kötülüklerin başını yok etmek ister mi?”
İŞŞİZLİĞE YÖNELİK ÇÖZÜM ÖNERİLERİMİZ ŞUNLARDIR:
A) İşsiz insanların tüm iletişim araçlarından ücretsiz faydalanması sağlanmalı, masrafları belediyeler ve devlet tarafından karşılanmalıdır.
B) Nerede bir işsiz varsa hükümetin görevi yangına koşar gibi yardımcı olması gerekir.
İşsize İŞ!
İşsize İMDAT!
İşsize SES!
İşsize İŞ: İstihdam, diyerek ne bir yumurtayı 99 kişiye paylaştırmak, ne de yandaşa, akrabaya “Ballı kaymaklı, bol ödenekli kamu malını, kul hakkını yemek! Ne de işçiyi angarya ile gücü üstünde çalıştırmak.
İşsize İMDAT: diyerek yardım etmek.
Nerede bir işsiz varsa hükümetin en acil sorunu, yani kötülüğün anasını yok etmek en birinci görev olmalı.
İşsize SES: Yani işsizlerin neler çektiğini bilmeyen yönetenlere karşı , işsizlik ve Pahalılık Cehenneminde yananların sesi. Her daim sansürlenmeden, her türlü medyadan işsizlerin sesi olmalıdır.
KISACASI:
Yokluk, yoksulluk, işsizlik, pahalılık, kıtlık, her türlü doymak bilmeyen Finans-Kapital, Tefeci-Bezirgân sermayenin soygunu halkımızın, Örgütsüz olmasıyla, yalanlarıyla kandırmasıyla oluyor.
Buna karşılık ne yapılabilir?
İşsizlik ve Pahalılıktan kurtulmanın tek yolu, Parababalarının Sömürü ve Soygun düzenine karşı örgütlü mücadele etmekten geçiyor.
ÖRGÜTSÜZ HALK KÖLE HALKTIR ! ÖRGÜTLÜ HALK YENİLMEZ! Bizim şiarımızdır.
Köle olarak kalmak istemiyorsak örgütlenmemiz gerekiyor. Yaşamın her alanında örgütlü mücadele yürütmeliyiz.
ZAM ZAM UCUZLUK NE ZAMAN!
İŞSİZLİĞE PAHALILIĞA ZAMMA ZULME SON!
İŞSİZLİK VE PAHALILIKLA SAVAŞ DERNEĞİ GENEL MERKEZİ
