5
Yeni eğitim öğretim yılı başladı. Özellikle ilköğretim öğrencilerinde, araştırmacılardan, öğretmenlerimizden de öğrendiğimiz gerçek “Her 3 çocuktan biri okula aç gidiyor!”
Okulunu bitiren, gördüğü eğitimle ilgili işi yapamıyor, işsizler ordusuna katılıyor.
En kötüsü de yaşları 15 ile 24 yaş arasındaki 3,5 milyon gencimiz ne eğitimde, ne işte, ne de iş aramakta, tamamen üretimle, eğitimle dolaylı, dolaysız ilişkileri bulunmuyor.
Bunların hepsi ve bizlerin daha söylemediklerimizin daha fazlası ülkemizde her gün, her gün tekrarlanarak, artarak yaşanıyor.
ÜCRETSİZ OKUL YEMEĞİ HEMEN BAŞLAMALI
Beslenemeyen bir çocuk eğitimde, sosyal yaşamda başarılı olabilir mi? Çocuklarımızın dengeli, GDO’suz beslenmesi ancak “Sosyal Devlet”in eksiksiz ve şartsız uygulamasıyla olur. Bu kadar çok sorunları sosyal yardım yaparak telafi ediyoruz demek ortalık yangın yeri iken, alevler sönsün diye bir bardak suyla müdahale etmeye benzer.
Oysa ki sosyal yardımlarla günü kurtarmak çözüm değil.
3 milyon çocuk yatağa aç giriyor.
Çocuk okula aç gidiyor, dersten de aç çıkıyor.
Ülkede 2 milyondan fazla çocuk işçi var.
Bu çocuklar okulu bırakıp çalışma hayatına girdiğinde ise, iş cinayetleriyle karşılaşıyor.
İş Sağlığı ve Güvenliği Meclisi’nin hazırladığı raporda “son 12 yılda, bin çocuğun iş cinayetinden hayatını kaybettiği belirtilirken, kayıt dışı çalışma ve MESEM’ler dahil edildiğinde ülkede 4 milyon çocuk işçinin olduğu açıklandı.” (Basından)
Ne kadar acı!
Üniversite’yi emeğinin hakkıyla ‘kopya/şifre’ olmadan kazan! Sonrasında da kayıt ol…
Ailelerin” mali gücü” yetersiz olduğu için okulu bırak, kayıtı dondur…
Bu ise hepsinden kötü!
Yükseköğretim Kurulu (YÖK), 2015-2025 yılları arasında 19 milyon 49 bin 203 öğrencinin üniversite eğitimini bıraktığını açıkladı.
Yıllara göre üniversiteyi bırakan öğrenci sayısı
2020: 1.596.920
2021: 1.631.351
2022: 3.954.996
2023: 1.734.721
2024: 1.931.381
2025: 1.202.752
Yoksulluğun Eğitimi Kısıtlayan Kalıcı Etkileri:
Çocuklarımız Sokağa Atılıyor! Yukarıdaki rakamlara bakarsak bir kuşak göz göre göre her konuda “Heba” ediliyor. Yeterli sayıda yurt yok, kiralar ise haddinden fazla pahalı.
“Ekonomik zorlukların yol açtığı maliyetler, çocuklarımızı eğitimden koparmaktadır. Sivil toplum raporları, okullara kayıtlı öğrenci sayısının bir milyondan fazla azaldığını ve eğitim sistemi dışındaki çocuk sayısının bir yılda yüzde 38.4 oranında arttığını göstermektedir. Bu çocuklar, bu düzen tarafından terk edilmiş, sokağa itilmiştir. Unutmayın, yoksulluk, yalnızca maddi yoksunluk değil, aynı zamanda umudun ve hayallerin de yok edilmesidir.
(14 Eylül 2025 tarihli yazımızdan)
MESEM CAN SİMİDİ Mİ?
Haftada dört gün işletmelerde pratik “eğitim” adı altında çalıştırılan çocuklar, zamanlı işçi statüsüne mahkum edilmektedir. 14 yaşındaki bir çocuğun bir işyerinde çalıştırılması, temel gelişim ve kendini gerçekleştirme haklarının aleni bir ihlalidir.
Bu uygulama, parababaları düzenine uygun olarak, eğitimi insan yetiştirme misyonundan uzaklaştırıp, piyasanın ihtiyaçları doğrultusunda ‘ucuz emek’ üretme makinesine dönüştürmektedir.
Sadece mesleki eğitimi iş yerlerinden ne kadar veriliyorsa O kadar almakta, buna karşılık ‘Fizik, Kimya, Biyoloji, Edebiyat’ gibi eğitimden nasibini alamamaktadır.
Ekonomik kriz ve yoksulluk, MESEM’in tercih edilmesinin tek gerçek nedenidir. Aileler, açlık ve sefaletle boğuşurken, çocuklarını “maaş ve diploma” vaadiyle fabrikalara, inşaatlara ve hizmet sektörüne göndermeye mecbur kalmaktadır. Bu çocuklar yoksulluk döngüsünden kurtulmak yerine, bu döngüye daha genç yaşta ve devletin eliyle gönderilmektedir. Bu çarkın en büyük ihanetlerinden biri de, staj ve çıraklık sigortası sorunudur. Sosyal Güvenlik mevzuatına göre, bu süreler emeklilik başlangıcı olarak kabul edilmemektedir. Yıllarca sömürülen, ülke ekonomisine katkı sunan gençlerin gelecekteki emeklilik hakları gasp edilmekte ve “staj ve çıraklık mağdurları” yaratılmaktadır. MESEM, yoksul çocuklara bir “çözüm” sunar gibi yaparken, aslında onları gelecekteki yoksullukllara. “ucuz iş gücü” olmaya hazırlayan, özellikle seçilmiş bir eğitim programıdır.
KISACASI;
Yokluk, yoksulluk, işsizlik, pahalılık, kıtlık, her türlü doymak bilmeyen Finans-Kapital, Tefeci-Bezirgân sermayenin soygunu halkımızın, Örgütsüz olmasıyla, yalanlarıyla kandırmasıyla oluyor.
Buna karşılık ne yapılabilir?
İşsizlik ve Pahalılıktan kurtulmanın tek yolu, Parababalarının Sömürü ve Soygun düzenine karşı örgütlü mücadele etmekten geçiyor.
ÖRGÜTSÜZ HALK KÖLE HALKTIR ! ÖRGÜTLÜ HALK YENİLMEZ! Bizim şiarımızdır.
Köle olarak kalmak istemiyorsak örgütlenmemiz gerekiyor. Yaşamın her alanında örgütlü mücadele yürütmeliyiz.
İŞSİZLİĞE PAHALILIĞA ZAMMA ZULME SON!
İŞSİZLİK VE PAHALILIKLA SAVAŞ DERNEĞİ GENEL MERKEZİ
